Inhoud
Ontwerp en inhoud van de verpakking
Met haar vier inklapbare armen doet de Antigravity A1 denken aan de DJI Mini-serie. Ingeklapt meet ze 141 × 96 × 81 millimeter en weegt ze met de standaardaccu slechts 249 gram.
Het gewicht is geen toeval, want zo blijft de A1 onder de in Europa belangrijke grens van 250 gram en valt hij in EU-dronenklasse C0 . Daarvoor heb je geen dronebrevet nodig, maar vanwege de camera moet je je wel registreren bij het Luftfahrt-Bundesamt. Ook is een WA-verzekering voor drones verplicht.

Heel goed bedacht is hoe weinig ruimte de complete uitrusting inneemt. De drone, Vision Goggles, Motion Controller, reserveaccu’s en accessoires passen samen in de meegeleverde schoudertas. Die is nauwelijks groter dan een gewone fototas en is comfortabel over de schouder te dragen. Een extra rugzak is niet nodig.
De inhoud van de verpakking hangt af van de gekozen bundel. Afhankelijk van het pakket zijn extra accu’s, een laadstation, reservepropellers en de schoudertas inbegrepen.

Doordachte details, maar onbeschermde propellers
Op de afwerking valt vooralsnog niets aan te merken. De armen klappen soepel uit, de accu klikt stevig vast en de kunststof behuizing voelt stevig genoeg aan voor een normale vlucht. Vergeleken met grotere cameradrones voelt de A1 echter wat fragieler aan.
Aan de boven- en onderkant zitten de twee gebogen fisheye-objectieven. Om te voorkomen dat de onderste lens bij het opstijgen en landen de grond raakt, klapt de A1 automatisch kleine landingspootjes uit. Die beschermen de camera wanneer deze de grond raakt, maar niet bij een botsing.

De lenzen blijven daarom een kwetsbaar onderdeel. Krassen kunnen bij 360°-opnamen snel zichtbaar worden. Beschadigde lenzen kun je gelukkig zelf vervangen.
Wat ontbreekt, is bescherming voor de propellers, wat vooral problematisch kan zijn bij vluchten binnenshuis of dicht bij obstakels. Zelfs een lichte aanraking met een muur of tak kan een crash veroorzaken.
Installatie en eerste vlucht
Voordat je voor het eerst gaat vliegen, moet je de A1 eerst instellen. Dat houdt in dat je hem activeert via de Antigravity-app en firmware-updates uitvoert voor de drone, Vision Goggles en Motion Controller. Bij mij waren er meteen meerdere updates beschikbaar. Na ongeveer 30 minuten was alles geïnstalleerd en was de drone klaar voor de eerste vlucht.
Omdat ik al een tijd niet meer met een drone had gevlogen en de bewegingsbesturing nieuw voor me was, probeerde ik eerst de virtuele vluchtsimulator. Die start je rechtstreeks via de Vision Goggles en simuleert de besturing van de A1, zonder dat de drone echt hoeft op te stijgen.
Zo kon ik rustig vertrouwd raken met de Motion Controller. Waar zitten de knoppen? Hoe versnel en stuur ik? En hoe stop ik de drone als dat nodig is? Na een paar minuten had ik de belangrijkste handelingen onder de knie.

De eerste vlucht
De eerste echte vlucht verliep vervolgens verrassend eenvoudig. De A1 steeg op met één druk op de knop, bleef rustig in de lucht hangen en reageerde meteen op de bewegingen van de controller. Ondanks mijn lange pauze in het dronevliegen had ik geen moeite om haar te besturen.
Standaard start de A1 in de FreeMotion-modus. Je richt de controller op de gewenste vliegrichting en haalt de trekker over om te versnellen. Bij grotere richtingsveranderingen moet je daarbij wel je arm en bovenlichaam meedraaien.
Zelf vond ik de FPV-modus prettiger. In plaats van met je hele arm de vliegrichting aan te geven, stuur je de drone door de controller te draaien en te kantelen. Zo kan ik comfortabel op mijn plek blijven staan en de vliegrichting met kleine polsbewegingen veranderen.

Wat me daarbij vooral enthousiast maakte, was de vrijheid om ongeacht de vliegrichting om me heen te kijken. Terwijl de A1 rechtdoor vliegt, kan ik mijn hoofd draaien, naar beneden kijken of het landschap achter me bekijken. De drone vliegt gewoon verder.
De combinatie van een FPV-bril en bewegingsbediening voelt na een korte gewenningsperiode verrassend licht aan. Ik hoefde niet lang na te denken over welke beweging ik moest maken. In plaats daarvan kon ik me meteen op het vliegen concentreren.
Mijn eerste vlucht verliep in elk geval probleemloos. De A1 was nauwkeurig te besturen, reageerde voorspelbaar en gaf al snel een vertrouwd gevoel.
Vision Goggles: vliegen met rondomzicht
In de bril zitten twee micro-OLED-schermen met elk 2560 × 2560 pixels en een verversingssnelheid van 72 Hz. Het gezichtsveld is groot en het beeld is aangenaam scherp.

Bijzonder is de headtracking. Als ik mijn hoofd draai, beweegt het beeld in de bril mee. Ik kan naar links en rechts kijken, mijn blik op de grond richten of achterom kijken, terwijl de drone onverstoorbaar verder vliegt. De blikbesturing werkt zonder merkbare vertraging en maakte al bij mijn eerste vlucht indruk op me.
In het begin is het even wennen dat de kijkrichting en vliegrichting niet met elkaar verbonden zijn. Maar daar raak je snel aan gewend en wil je het rondomzicht niet meer missen. Als je over een landschap vliegt, merk je dat je voortdurend je hoofd draait om echt alles te zien.
Scherp beeld ondanks -6 dioptrie
Voordat ik de bril voor het eerst opzette, was ik benieuwd of ik met mijn sterkte überhaupt iets zou kunnen zien. Antigravity geeft voor de geïntegreerde dioptriecorrectie een instelbereik van -5 tot +2 dioptrie op. Zelf heb ik -6 dioptrie en daarom dacht ik eigenlijk dat ik contactlenzen zou moeten dragen.

Tot mijn verrassing lukte het ook zonder. Ik kon de bril zo afstellen dat ik het beeld voldoende scherp zag. Of dat bij anderen met dezelfde sterkte ook werkt, valt natuurlijk niet te voorspellen.
De beeldkwaliteit bevalt me over het algemeen erg goed. Teksten en weergaven zijn probleemloos leesbaar, de kleuren zijn levendig en het beeld oogt helder. Alleen aan de uiterste randen is een minimale onscherpte te zien. Tijdens het vliegen stoorde me dat echter niet.
Ook de oogafstand is aan te passen. De instelwieltjes zitten aan de onderkant van de bril en zijn ook bereikbaar terwijl je de bril draagt.

Draagcomfort en bediening
Met een gewicht van ongeveer 340 gram zit de bril nog comfortabel op je hoofd. De accu is niet rechtstreeks in de behuizing ingebouwd, maar wordt apart gedragen en met een kabel aangesloten. Dat ontlast je hoofd, maar betekent ook dat er bij het op- en afzetten steeds een kabel aan te pas komt.
De kussens voelen zacht aan op het gezicht en de hoofdband is verstelbaar. Ook tijdens langere vluchten had ik geen problemen met het draagcomfort.
De menu’s worden volledig bediend met de Motion Controller. Je beweegt een virtuele aanwijzer over het scherm en bevestigt je keuze met de trigger. Wie al eens een VR-bril heeft gebruikt, zal dit principe herkennen.

Aan de voorkant zit bovendien een klein scherm dat omstanders laat zien wat de piloot op dat moment ziet. Bij fel daglicht is het echter niet bijzonder goed afleesbaar.
Antigravity heeft ook aan de Real-View-functie gedacht. Met twee keer drukken op een knop activeer je een camera aan de voorkant van de bril. Die toont de omgeving in zwart-wit, zodat je je kunt oriënteren zonder de bril af te zetten.
Hoe goed is de liveverbinding?
Voor het livebeeld gebruikt de A1 het eigen OmniLink-360. Bij vrij zicht levert dat een voldoende scherp beeld op om de drone veilig te besturen en de omgeving te verkennen. Onder optimale omstandigheden geeft Antigravity een bereik tot zes kilometer op volgens de Europese CE-norm.
De verbinding is echter niet te vergelijken met een bijzonder snel FPV-racesysteem. De beeldlatentie is hoger en bij snelle bewegingen kunnen lichte haperingen of kortstondige onscherpte optreden.

Tijdens het gewone vliegen stoorde me dat nauwelijks. De A1 nodigt immers eerder uit tot verkennen dan tot gewaagde manoeuvres. Zodra obstakels de radioverbinding verstoren, is voorzichtigheid geboden. De beeldkwaliteit en stabiliteit van de verbinding kunnen dan merkbaar achteruitgaan.
Voor mij weegt het plezier van het rondom kijken duidelijk het zwaarst. De mogelijkheid om tijdens de vlucht vrij om me heen te kijken, is precies wat de A1 onderscheidt van een gewone cameradrone.
Vlieggedrag en besturing
De A1 heeft naast de twee besturingsmodi FreeMotion en FPV ook drie snelheidsstanden. In de Cine-modus vliegt hij bijzonder langzaam en is hij nauwkeurig te besturen. De Normale modus is geschikt voor de meeste situaties, terwijl de drone in de Sportmodus volgens de fabrikant tot 57,6 km/h haalt.
Meestal gebruikte ik de normale modus. De A1 reageert direct op stuurbewegingen, versnelt gelijkmatig en houdt betrouwbaar zijn positie vast. Ook bij richtingsveranderingen blijft hij goed onder controle. In de Cine-modus kun je hem nog wat soepeler bewegen, wat vooral handig is bij langzame camerabewegingen.
Voor een drone in deze gewichtsklasse vliegt de A1 opmerkelijk stabiel. Zelfs kleinere windvlagen brengen haar niet meteen uit balans. Bij sterkere wind moet ze natuurlijk meer tegensturen, wat ook invloed heeft op het accuverbruik. Antigravity geeft een maximale windbestendigheid van 10,7 m/s op.

Obstakeldetectie met beperkingen
Voor obstakeldetectie gebruikt de A1 camerasensoren aan de voor- en onderkant. Als de drone een obstakel nadert, verschijnt er een waarschuwing in de bril. Je kunt de drone automatisch laten afremmen voordat er een botsing plaatsvindt.
Dit werkt echter alleen in de Cine- en Normal-modus. In de Sport-modus is de obstakeldetectie uitgeschakeld. Ook aan de zijkanten, achterkant en bovenkant zijn er geen overeenkomstige sensoren.
Juist vanwege het 360°-panorama moet je dat niet vergeten. Alleen omdat ik in de bril alle kanten op kan kijken, betekent dat nog lang niet dat de drone elk obstakel ziet.
Bij vluchten in krappe ruimtes kan de automatische remfunctie bovendien in de weg zitten. De A1 stopt dan soms al terwijl er nog voldoende ruimte is om verder te vliegen. Daarom kan de obstakeldetectie ook worden uitgeschakeld. Daarmee ligt de verantwoordelijkheid voor de afstand tot muren, takken en andere obstakels volledig bij de piloot.

Noodstop en automatische terugkeer
Goed geregeld is de noodstopfunctie. Met een knop op de controller kun je de A1 direct stoppen. De drone remt af en blijft vervolgens op zijn plek in de lucht hangen.
Houd je de knop langer ingedrukt, dan wordt Return-to-Home geactiveerd. De drone vliegt dan zelfstandig terug naar het opgeslagen startpunt.
Bij de eerste vluchten neemt dat de spanning enigszins weg. Mocht je even de oriëntatie verliezen, dan hoef je niet gehaast bij te sturen, maar kun je de drone eerst stil laten hangen.

Beeldkwaliteit: wat zijn de 8K-opnamen waard?
De Antigravity A1 filmt met twee 1/1,28-inch-sensoren, die samen een volledig 360°-beeld opleveren. De maximale resolutie is 8K met 30 beelden per seconde. Wie vloeiendere beelden wil, kan overschakelen naar 5,2K met 60 fps of 4K met maximaal 100 fps.
Bij goed licht maakt de A1 fraaie opnamen met natuurlijke kleuren en behoorlijk veel details. Vooral landschappen en weidse onderwerpen komen goed tot hun recht. De stabilisatie wordt door de software verzorgd; een mechanische gimbal ontbreekt. Daardoor blijven de video's ook wanneer de drone beweegt grotendeels stabiel.
8K is niet hetzelfde als 8K
Bij de resolutie moet je echter goed opletten. De opgegeven 8K is verdeeld over het volledige 360°-beeld. Als je daar later een gewone 16:9-uitsnede van maakt, blijft slechts een deel van de oorspronkelijke resolutie over.
Dat merk je vooral bij fijne structuren, zoals bomen, grasvelden of gebouwen in de verte. Hoewel de volledige 360°-video veel details bevat, ogen afzonderlijke uitsneden zichtbaar zachter dan beelden van een goede 4K-cameradrone.
Ook digitaal inzoomen kun je beter met mate doen. Hoe kleiner het gekozen beeld, hoe duidelijker het detailverlies opvalt.
Daarvoor hoeft de camera tijdens de vlucht niet op een specifiek onderwerp gericht te zijn. Ik kan de drone gewoon langs een interessante route laten vliegen en pas later het gewenste beeldkader kiezen.

Tegenlicht en lastige lichtomstandigheden
De A1 bereikt haar grenzen bij sterke helderheidsverschillen. In scènes met veel contrast kunnen lichte delen overbelicht raken, terwijl details in donkere delen verloren gaan.
Ook valt bij weinig licht de relatief kleine sensor op. Het beeld wordt zachter en beeldruis is duidelijker zichtbaar. De A1 is daarom beter geschikt voor opnamen bij daglicht dan voor nachtvluchten.

Daar komen incidentele stitchingfouten bij. Bij de overgangen tussen de beelden van de twee camera's kunnen onder ongunstige lichtomstandigheden zichtbare randen ontstaan. Vooral direct zonlicht kan opvallende reflecties veroorzaken die abrupt eindigen bij de naad.
De A1 biedt geen LOG-kleurprofiel. Wie video’s uitgebreid wil nabewerken, heeft daardoor minder speelruimte dan met sommige duurdere cameradrones.
Hier zie je een 360°-testopname in 8K. Open de video rechtstreeks op YouTube voor een 360°-rondblik.
Video afspelen op YouTubeDe uitsnede achteraf bepalen
Het grootste voordeel van 360°-opnamen merk je bij de nabewerking. Je kunt de video’s bewerken in de gratis Antigravity-app of op de computer met Antigravity Studio.

Daar kan ik de kijkhoek vrij aanpassen, virtuele camerabewegingen instellen en specifieke onderwerpen laten volgen. Zo kun je van één vlucht meerdere totaal verschillende video’s maken.
Zo kan ik eerst naar voren kijken, vervolgens opzij draaien en tot slot een bovenaanzicht maken. Voor dergelijke opnamen zouden met een traditionele drone meerdere camerabewegingen of zelfs extra vluchten nodig zijn.

Ook verticale video's voor Instagram, TikTok of YouTube Shorts kunnen rechtstreeks vanuit het 360°-materiaal worden gemaakt. Ik kan de oriëntatie achteraf bepalen.
De bewerking is vrij eenvoudig opgezet. Wie al een Insta360-camera heeft gebruikt, zal snel zijn weg vinden in de software. Wel moet je extra tijd uittrekken voor het reframen. De A1 neemt de beeldcompositie tijdens de vlucht weliswaar uit handen, maar dat werk vindt later plaats op de computer of smartphone.

Gaussian Splatting met de Antigravity A1
Naast de gebruikelijke luchtbeelden wilde ik uitproberen of de A1 ook geschikt is voor de 3D-vastlegging van binnenruimtes. Daarvoor heb ik met de drone door een nieuwbouwwoning gevlogen en alle kamers volledig in 360° vastgelegd.
De uitdaging zat daarbij minder in de opnamen dan in het vliegen zelf. Binnen zijn muren, deurposten en plafonds nooit ver weg. Om te voorkomen dat de A1 voortdurend automatisch afremde, heb ik de obstakeldetectie uitgeschakeld en vloog ik uitsluitend op basis van het livebeeld in de Vision Goggles.
Dat werkte verrassend goed. In de FPV-modus kon ik de drone langzaam door de deuropeningen sturen en ondertussen alle kanten op kijken. Vooral in de afzonderlijke kamers was het overzicht rondom handig, omdat ik de drone niet steeds hoefde te draaien om mijn omgeving te controleren.
Toch was voorzichtigheid geboden. De propellers zijn volledig onbeschermd en zonder ingeschakelde obstakeldetectie grijpt de drone niet automatisch in als een botsing dreigt. Voor zulke vluchten heb je dus voldoende ruimte, een veilige omgeving en een rustige hand aan de controller nodig.

360°-opnamen worden omgezet in een 3D-model
Na de vlucht heb ik de opgenomen 360°-video omgezet in losse beelden en daaruit een dataset voor Gaussian Splatting gemaakt.
Gaussian splatting is een techniek waarmee je op basis van veel verschillende beeldhoeken een driedimensionale scène kunt reconstrueren. In plaats van een gebouw uitgebreid met de hand te modelleren, worden de ruimtelijke gegevens berekend aan de hand van de opnamen.
Daarvoor is het belangrijk om zo veel mogelijk perspectieven van dezelfde omgeving vast te leggen. De twee camera's van de A1 nemen tegelijkertijd muren, vloer en plafond op terwijl de drone door de ruimte beweegt.

Het resultaat verraste me, want ondanks de vele lichte muren was de gegenereerde dataset uitstekend geschikt voor Gaussian Splatting. Zo konden de interieurs driedimensionaal worden gereconstrueerd en vervolgens virtueel worden bekeken.
Een dergelijke reconstructie vervangt natuurlijk geen professionele 3D-scan met nauwkeurige meetgegevens. Voor virtuele rondleidingen, het documenteren van de voortgang van bouwwerkzaamheden of het visualiseren van ruimtes is deze methode echter interessant.
Accuduur
Voor de Antigravity A1 zijn er twee verschillende accu's. De standaardaccu van 2.360 mAh biedt volgens de fabrikant tot 24 minuten vliegtijd. Met de grotere accu met hoge capaciteit (4.345 mAh) zou zelfs tot 39 minuten mogelijk zijn. Het startgewicht loopt dan echter ook op tot ongeveer 291 gram, waardoor de A1 in klasse C1 valt. Dan is een EU-bewijs van bevoegdheid A1/A3 vereist.

Tijdens mijn vluchten had ik nooit het gevoel dat ik voortdurend het accuniveau in de gaten moest houden. Met meerdere accu's in mijn tas kan ik ook langere uitstapjes zonder problemen maken.
Om op te laden biedt Antigravity een hub voor maximaal drie accu's aan. Deze worden achter elkaar opgeladen, niet tegelijkertijd.
Onze conclusie
De Antigravity A1 heeft me vooral enthousiast gemaakt met zijn vlieggevoel. Na een langere pauze met drones had ik het meteen weer onder de knie. Vooral in de FPV-modus is het ontzettend leuk om rond te vliegen en ondertussen vrij om je heen te kijken. De besturing is kinderlijk eenvoudig en het vlieggedrag is eersteklas.
Ook het compacte ontwerp bevalt me. Alle apparatuur past in een kleine schoudertas en met 249 gram valt de A1 in de EU-droneklasse C0. Ook de accuduur is goed en met de set met drie accu's kom je gemakkelijk een langere uitstap door.
Met zijn 360°-camera is de A1 veelzijdiger dan een gewone cameradrone, omdat je de uitsnede ook na de vlucht nog vrij kunt kiezen. Op de beeldkwaliteit moet je echter wel wat inleveren. Wie de 8K-opnamen bijsnijdt tot een normale uitsnede, ziet de scherpte duidelijk afnemen.
De prijs is hoog, de propellers zijn onbeschermd en de obstakeldetectie kent zijn beperkingen. Toch zou ik de A1 niet graag weer inleveren. Zelden heb ik zoveel plezier gehad in het vliegen met een drone!
Technische gegevens
Drone
- Model
- Antigravity A1
- Droneklasse
- EU C0 (standaardaccu) / EU C1 (accu met hoge capaciteit)
- Gewicht
- 249 g / 291 g
- Constructie
- Opvouwbare quadcopterdrone
- Maximale vliegtijd
- 24 minuten / 39 minuten
- Maximale vliegafstand per acculading
- 13 km / 23 km
- Maximale snelheid
- 16 m/s (57,6 km/u)
- Snelheidsmodi
- Bioscoop, normaal, sport
- Maximale klimsnelheid
- 8 m/s
- Maximale daalsnelheid
- 8 m/s
- Windbestendigheid
- tot 10,7 m/s (niveau 5)
- Maximale start hoogte
- 4.000 m / 3.000 m
- Bedrijfstemperatuur
- -10 °C tot 40 °C
- Positionering
- GPS, Galileo, BeiDou
- Zweefnauwkeurigheid
- – Verticaal
- ±0,1 m (visueel) / ±0,5 m (GNSS)
- – Horizontaal
- ±0,1 m (visueel) / ±0,5 m (GNSS)
Camera
- Camerasysteem
- Dubbele 360°-fisheye-camera
- Beeldsensor
- 1/1,28 inch
- Diafragma
- f/2.2
- Fotoresolutie
- – 55 MP (10496 × 5248 pixels)
- – 14 MP (5248 × 2624 pixels)
- Videoresolutie
- – 8K (7680 × 3840 pixels) met 30/25/24 fps
- – 5,2K (5248 × 2624 pixels) met 60/50/30/25/24 fps
- – 4K (3840 × 1920 pixels) met 100 fps
- – 4K-vertraagde beelden (3840 × 1920 pixels) met 30/25/24 fps
- Videoformaten
- INSV, export via Antigravity App / Studio
- Fotoformaten
- INSP, DNG
- Videocodecs
- H.264, H.265
- Maximale videobitrate
- 170 Mbit/s
- ISO-bereik
- 100–6400
- Sluitertijd
- – 14 MP
- 1/8000 tot 1/2 seconde
- – 55 MP
- 1/8000 tot 1/20 seconde
- Stabilisatie
- Elektronisch (FlowState)
- Videomodi
- Standaardvideo, slowmotion
- Fotomodi
- Standaardfoto, HDR, continu-opname, AEB
- Functies
- 360°-opnamen, onzichtbare drone, achteraf reframen, object volgen
Sensoren en vliegfuncties
- Obstakeldetectie
- Voor en onder
- Frontsensoren
- – Detectiebereik
- 0,5–18 m
- – Gezichtsveld
- 93° horizontaal / 104° verticaal
- – Maximale registratiesnelheid
- 12 m/s
- Sensoren aan de onderkant
- – Detectiebereik
- 0,3–7,5 m
- – Gezichtsveld
- 107° voor/achter, 90° links/rechts
- – Maximale registratiesnelheid
- 6 m/s
- Extra sensoren
- Infraroodsensoren aan de onderkant
- Obstakeldetectie
- In de Cine- en Normaal-modus
- Veiligheidsfuncties
- Noodrem, terugkeer naar de startpositie, automatisch landen
- Automatische vliegfuncties
- Sky Path, Sky Genie, Deep Track
- Landingsgestel
- Automatisch uitschuifbaar
Opslag
- Intern geheugen
- 20 GB
- Opslag uitbreiden
- microSD tot 1 TB
- bestandssysteem
- exFAT
- Aanbevolen geheugenkaart
- microSDXC UHS-I, V30, A2
Draadloze verbindingen en connectiviteit
- Video-overdracht
- OmniLink 360
- Livebeeldresolutie
- 2K met 30 fps
- Maximaal zendbereik
- – CE (Europa)
- 6 km
- – FCC
- 10 km
- – SRRC
- 8 km
- – MIC
- 4 km
- Overdrachtfrequenties
- 2,4 / 5,1 / 5,8 GHz
- Maximale overdrachtssnelheid
- 30 Mbit/s
- Gemiddelde latentie
- ca. 150 ms
- Antennesysteem
- 4 antennes, 2T2R
- Wifi
- IEEE 802.11 a/b/g/n/ac
- Bluetooth
- 5.0
- Aansluiting
- USB-C
Vision Goggles
- Displaytype
- Micro-OLED met pancake-optiek
- Schermgrootte
- 1,03 inch per oog
- Schermresolutie
- 2560 × 2560 pixels per oog
- Verversingssnelheid
- 72 Hz
- Gezichtsveld
- 90° diagonaal / 65° horizontaal en verticaal
- Oogafstand (IPD)
- 59–72 mm
- Dioptriecorrectie
- -5 tot +2 dioptrie
- Geavanceerde correctie
- tot -8 dioptrie met optionele correctielenzen
- Headtracking
- Ja, 360°
- Frontdisplay
- Ja, voor de weergave van het livebeeld
- Real View
- Ja, zwart-wit-doorkijkmodus
- Real-View-resolutie
- 1088 × 1088 pixels bij 50 fps
- Real-View-gezichtsveld
- 115° diagonaal
- Schermopname
- MP4, 1600 × 1600 pixels bij 30 fps
- Intern geheugen
- ca. 30 GB
- Opslag uitbreiden
- microSD tot 1 TB
- Afspeelformaten
- MP4, MOV, JPG, PNG, INSP, INSV
- Gewicht
- 340,4 g (zonder accu)
- Accucapaciteit
- 4.500 mAh (32,85 Wh)
- Accuduur
- tot 2,5 uur
- Accugewicht
- 175 g
- Stroomvoorziening
- Externe accu via USB-C-naar-DC-kabel
Grip Motion Controller
- Bedieningsmodi
- FreeMotion, FPV
- Bediening
- Eenhandige bewegingsbediening
- Bedieningselementen
- Trigger, draaiknop, functieknoppen, modusschakelaar
- Functies
- Starten/landen, versnellen, richtingsbesturing, noodrem, foto/video
- Bedrijfsfrequentie
- 2,4 GHz
- Verbindingsbereik met de goggles
- minder dan 10 m
- Accucapaciteit
- 2.300 mAh
- Accuduur
- ca. 4 uur
- Oplaadtijd
- minder dan 2,5 uur
- Gewicht
- 124,3 g
- Afmetingen
- 143 × 45 × 72,5 mm
Accu en opladen
- Accutechnologie
- Lithium-ion, 2S
- Nominale spanning
- 7,16 V
- Eindspanning tijdens het laden
- 8,6 V
- Standaardaccu
- – Capaciteit
- 2.360 mAh
- – energie
- 16,9 Wh
- – Gewicht
- minder dan 67,5 g
- – Vliegtijd
- tot 24 minuten
- – Oplaadtijd in de hub
- ongeveer 45 minuten
- – Oplaadtijd in de drone
- ca. 58 minuten
- Accu met hoge capaciteit
- – Capaciteit
- 4.345 mAh
- – energie
- 31,1 Wh
- – Gewicht
- minder dan 108,6 g
- – Vliegtijd
- tot 39 minuten
- – Oplaadtijd in de hub
- ca. 60 minuten
- – Oplaadtijd in de drone
- ca. 103 minuten
- Oplaadtemperatuur
- 5 °C tot 45 °C
- Aanbevolen oplader
- Antigravity 65W GaN
- Laadhub
- Tot 3 accu's, sequentieel opladen
- Laadhubfuncties
- Energieoverdracht tussen accu’s, powerbankmodus
- Uitgangsvermogen van de laadhub
- tot 30 W USB-C PD
- Gewicht laadstation
- 118,5 g
Overige
- App
- Antigravity-app (Android / iOS)
- desktopsoftware
- Antigravity Studio
- Videobewerking
- 360°-reframing, keyframes, objecttracking, effecten
- Firmware-updates
- Via de Antigravity-app
- Propellerbescherming
- Niet aanwezig
- Cameralenzen
- Verwisselbaar
- Beschermingsklasse
- Geen IP-certificering vermeld
- Afmetingen ingeklapt
- – Lengte
- 141,3 mm
- – Breedte
- 96,2 mm
- – Hoogte
- 81,4 mm
- Afmetingen uitgeklapt (met propellers)
- – Lengte
- 308,6 mm
- – Breedte
- 382,3 mm
- – Hoogte
- 89,2 mm
- Gewicht
- – Standaardaccu
- 249 g
- – Accu met hoge capaciteit
- 291 g
Prijsvergelijking
| Winkel | Prijs | Link |
|---|---|---|
| Amazon | 869,00 € | Naar de winkel |
| Antigravity | 869,00 € | Naar de winkel |








Reacties