Spis treści
Konstrukcja i zawartość zestawu
Dzięki czterem składanym ramionom Antigravity A1 przypomina serię DJI Mini. Po złożeniu ma wymiary 141 × 96 × 81 milimetrów i waży zaledwie 249 gramów ze standardowym akumulatorem.
Niska waga nie jest przypadkowa: dzięki niej A1 mieści się poniżej ważnego w Europie limitu 250 gramów, co kwalifikuje ją do unijnej klasy dronów C0 . Nie trzeba mieć licencji pilota drona, ale ze względu na kamerę należy zarejestrować się w Federalnym Urzędzie Lotnictwa, a także wykupić ubezpieczenie OC drona.

Bardzo dobrze przemyślano to, jak niewiele miejsca zajmuje cały zestaw. Dron, gogle Vision Goggles, kontroler ruchu, zapasowe akumulatory i akcesoria mieszczą się razem w dołączonej do zestawu torbie na ramię. Jest niewiele większa od zwykłej torby fotograficznej i wygodnie nosi się ją na ramieniu. Dodatkowy plecak nie jest potrzebny.
Zawartość zestawu zależy od wybranego pakietu. W zależności od zestawu w komplecie znajdują się dodatkowe akumulatory, hub do ładowania, zapasowe śmigła i torba na ramię.

Przemyślane detale, ale nieosłonięte śmigła
Do jakości wykonania nie ma jak dotąd zastrzeżeń. Ramiona można płynnie rozłożyć, akumulator pewnie się zatrzaskuje, a plastikowa obudowa wydaje się wystarczająco solidna do normalnego lotu. W porównaniu z większymi dronami kamerowymi A1 sprawia jednak wrażenie nieco bardziej delikatnej.
Na górze i na dole znajdują się dwa wypukłe obiektywy typu rybie oko. Aby dolna soczewka nie dotykała podłoża podczas startu i lądowania, A1 automatycznie wysuwa niewielkie nóżki. Chronią one kamerę przy kontakcie z podłożem, ale nie przy zderzeniu.

Soczewki pozostają więc podatnym na uszkodzenia elementem. Zarysowania mogą być szybko widoczne na nagraniach 360°. Uszkodzone obiektywy można jednak wymienić samodzielnie.
Brakuje osłon śmigieł, co może stanowić problem zwłaszcza podczas lotów w pomieszczeniach lub w pobliżu przeszkód. Nawet lekkie uderzenie w ścianę lub gałąź może doprowadzić do upadku.
Konfiguracja i pierwszy lot
Przed pierwszym lotem trzeba najpierw skonfigurować A1. Obejmuje to aktywację za pomocą aplikacji Antigravity i aktualizacje oprogramowania układowego drona, gogli Vision i kontrolera ruchu. U mnie od razu było dostępnych kilka aktualizacji. Po około 30 minutach wszystko było zainstalowane, a dron gotowy do pierwszego lotu.
Ponieważ od dłuższego czasu nie latałem dronem, a sterowanie ruchem było dla mnie nowością, najpierw wypróbowałem wirtualny symulator lotu. Można go uruchomić bezpośrednio za pomocą Vision Goggles. Symuluje sterowanie A1 bez konieczności rzeczywistego startu drona.
Dzięki temu mogłem spokojnie zapoznać się z kontrolerem ruchu. Gdzie znajdują się przyciski? Jak przyspieszać i sterować? I jak zatrzymać drona, gdy zajdzie taka potrzeba? Po kilku minutach opanowałem najważniejsze czynności.

Pierwszy lot
Pierwszy prawdziwy lot okazał się zaskakująco prosty. A1 wystartował po naciśnięciu przycisku, stabilnie zawisł w powietrzu i natychmiast reagował na ruchy kontrolera. Mimo dłuższej przerwy od latania dronami nie miałem problemów ze sterowaniem.
Domyślnie A1 uruchamia się w trybie FreeMotion. Wskazuje się kontrolerem żądany kierunek lotu i naciska spust, aby przyspieszyć. Przy większych zmianach kierunku trzeba jednak odpowiednio obracać rękę i tułów.
Bardziej podobał mi się tryb FPV. Zamiast wskazywać kierunek lotu całym ramieniem, steruje się dronem, obracając i przechylając kontroler. Dzięki temu mogę wygodnie stać w miejscu i zmieniać kierunek lotu drobnymi ruchami nadgarstka.

Szczególnie zachwyciła mnie swoboda rozglądania się niezależnie od kierunku lotu. Gdy A1 leci prosto, mogę obracać głowę, patrzeć w dół albo oglądać krajobraz za sobą. Dron po prostu kontynuuje lot.
Po krótkim przyzwyczajeniu się połączenie gogli FPV ze sterowaniem ruchem okazuje się zaskakująco intuicyjne. Nie musiałem długo zastanawiać się, jaki ruch wykonać. Mogłem od razu skupić się na lataniu.
Mój pierwszy lot przebiegł w każdym razie bez problemów. A1 dawał się precyzyjnie kontrolować, reagował przewidywalnie i szybko zapewnił mi poczucie bezpieczeństwa.
Vision Goggles: lot z panoramicznym widokiem
W goglach znajdują się dwa wyświetlacze Micro-OLED, każdy o rozdzielczości 2560 × 2560 pikseli i częstotliwości odświeżania 72 Hz. Pole widzenia jest szerokie, a obraz przyjemnie ostry.

Najciekawsza jest funkcja śledzenia ruchów głowy. Gdy obracam głowę, zmienia się widok w goglach. Mogę spojrzeć w lewo i w prawo, skierować wzrok na ziemię albo obejrzeć się za siebie, podczas gdy dron leci dalej bez zakłóceń. Sterowanie wzrokiem działa bez zauważalnych opóźnień i zachwyciło mnie już podczas pierwszego lotu.
Początkowo trochę trudno przyzwyczaić się do tego, że kierunek patrzenia nie jest powiązany z kierunkiem lotu. Szybko można się jednak do tego przyzwyczaić i nie sposób już zrezygnować z widoku we wszystkich kierunkach. Podczas przelotu nad krajobrazem człowiek łapie się na tym, że nieustannie obraca głowę, by naprawdę wszystko zobaczyć.
Ostry obraz mimo wady wzroku -6 dioptrii
Przed pierwszym założeniem gogli zastanawiałem się, czy przy mojej wadzie wzroku w ogóle coś zobaczę. Antigravity podaje, że zintegrowana korekcja dioptrii obejmuje zakres od -5 do +2 dioptrii. Mam wadę -6 dioptrii, więc spodziewałem się, że będę musiał założyć soczewki kontaktowe.

Ku mojemu zaskoczeniu dało się obyć bez tego. Mogłem ustawić okulary tak, by obraz był wystarczająco ostry. Oczywiście nie da się przewidzieć, czy u innych osób z taką samą wadą wzroku sprawdzi się to równie dobrze.
Ogólnie bardzo podoba mi się jakość obrazu. Teksty i wskaźniki są dobrze czytelne, kolory intensywne, a obraz wydaje się wyraźny. Jedynie na skrajnych krawędziach zauważalne jest minimalne rozmycie. Podczas lotu mi to jednak nie przeszkadzało.
Można również regulować rozstaw oczu. Pokrętła regulacyjne znajdują się na spodzie gogli i można do nich sięgnąć nawet podczas noszenia.

Komfort noszenia i obsługa
Przy wadze około 340 gramów okulary nadal wygodnie leżą na głowie. Akumulator nie jest wbudowany bezpośrednio w obudowę, lecz nosi się go osobno i podłącza przewodem. Dzięki temu głowa jest mniej obciążona, ale podczas zakładania i zdejmowania okularów trzeba także uważać na kabel.
Wyściółka miękko przylega do twarzy, a opaskę można odpowiednio dopasować. Nawet podczas dłuższych lotów nie miałem problemów z komfortem noszenia.
Menu obsługuje się w całości za pomocą kontrolera ruchu. Wystarczy przesuwać wirtualny wskaźnik po interfejsie i zatwierdzać wybór spustem. Osoby, które korzystały już z gogli VR, rozpoznają tę zasadę działania.

Z przodu znajduje się również niewielki wyświetlacz, który pokazuje osobom postronnym, co w danej chwili widzi pilot. Przy jasnym świetle dziennym nie jest jednak szczególnie czytelny.
Antigravity pomyślało również o funkcji Real-View. Dwukrotne naciśnięcie przycisku aktywuje przednią kamerę okularów. Obraz otoczenia wyświetlany jest w czerni i bieli, co pozwala się zorientować w przestrzeni bez zdejmowania okularów.
Jak dobra jest transmisja obrazu na żywo?
Do transmisji obrazu na żywo A1 wykorzystuje autorską technologię OmniLink-360. Przy niezakłóconym widoku zapewnia wystarczająco ostry obraz, by bezpiecznie sterować dronem i poznawać otoczenie. W optymalnych warunkach Antigravity deklaruje zasięg do sześciu kilometrów zgodnie z europejskim standardem CE.
Jednak transmisji nie można porównać z wyjątkowo szybkim systemem FPV do wyścigów. Opóźnienie obrazu jest większe, a podczas szybkich ruchów mogą wystąpić lekkie zacięcia lub chwilowe rozmycie.

Podczas zwykłego lotu nie przeszkadzało mi to zbytnio. A1 zachęca raczej do odkrywania niż do brawurowych manewrów. Gdy przeszkody zakłócają połączenie radiowe, należy jednak zachować ostrożność. Jakość obrazu i stabilność transmisji mogą wtedy wyraźnie się pogorszyć.
Dla mnie zdecydowanie przeważa frajda z widoku dookoła. Możliwość swobodnego rozglądania się podczas lotu właśnie odróżnia A1 od zwykłego drona z kamerą.
Zachowanie w locie i sterowanie
A1 oferuje trzy poziomy prędkości oprócz dwóch trybów sterowania: FreeMotion i FPV. W trybie Cine lata szczególnie wolno i pozwala na precyzyjne sterowanie. Tryb Normal sprawdzi się w większości sytuacji, a w trybie Sport dron osiąga według producenta do 57,6 km/h.
Najczęściej korzystałem z trybu Normal. A1 bezpośrednio reaguje na ruchy sterujące, równomiernie przyspiesza i niezawodnie utrzymuje pozycję. Także przy zmianach kierunku pozostaje łatwa do kontrolowania. W trybie Cine można poruszać nią jeszcze płynniej, co przydaje się zwłaszcza podczas powolnych ruchów kamery.
Jak na drona tej klasy wagowej A1 lata wyjątkowo stabilnie. Nawet niewielkie podmuchy wiatru nie wytrącają go od razu z równowagi. Przy silniejszym wietrze musi oczywiście mocniej korygować lot, co wpływa również na zużycie baterii. Antigravity podaje maksymalną odporność na wiatr wynoszącą 10,7 m/s.

Wykrywanie przeszkód z ograniczeniami
Do wykrywania przeszkód A1 wykorzystuje czujniki kamer z przodu i od spodu. Gdy dron zbliża się do przeszkody, w goglach pojawia się ostrzeżenie. Na życzenie automatycznie wyhamuje, zanim dojdzie do kolizji.
Działa to jednak tylko w trybie kinowym i normalnym. W trybie sportowym wykrywanie przeszkód jest wyłączone. Urządzenie nie ma też odpowiednich czujników po bokach, z tyłu ani u góry.
Właśnie ze względu na widok 360° dookoła nie należy o tym zapominać. To, że w goglach mogę rozglądać się w każdym kierunku, nie oznacza, że dron wykryje każdą przeszkodę.
Podczas lotów w ciasnych przestrzeniach automatyczne hamowanie może też przeszkadzać. A1 czasem zatrzymuje się, mimo że nadal jest wystarczająco dużo miejsca, by lecieć dalej. Dlatego wykrywanie przeszkód można również wyłączyć. W takim przypadku za zachowanie odstępu od ścian, gałęzi i innych przeszkód w pełni odpowiada pilot.

Hamulec awaryjny i automatyczny powrót
Dobrze rozwiązano funkcję awaryjnego hamowania. A1 można natychmiast zatrzymać przyciskiem na kontrolerze. Dron zwalnia, a następnie zawisa w powietrzu w miejscu.
Dłuższe przytrzymanie przycisku aktywuje funkcję Return-to-Home. Dron samodzielnie wraca wtedy do zapisanego punktu startowego.
Podczas pierwszych lotów nieco zmniejsza to napięcie. Jeśli na chwilę straci się orientację, nie trzeba gorączkowo próbować korygować kursu — można najpierw zatrzymać drona.

Jakość obrazu: co są warte nagrania w 8K?
Antigravity A1 nagrywa za pomocą dwóch sensorów 1/1,28 cala, które razem tworzą pełny obraz 360°. Maksymalnie możliwe jest 8K przy 30 klatkach na sekundę. Dla płynniejszych nagrań można wybrać 5,2K przy 60 kl./s lub 4K przy maksymalnie 100 kl./s.
Przy dobrym oświetleniu A1 nagrywa atrakcyjne materiały z naturalnymi kolorami i sporą ilością szczegółów. Szczególnie dobrze prezentują się krajobrazy i rozległe ujęcia. Za stabilizację odpowiada oprogramowanie — nie ma tu mechanicznego gimbala. Dzięki temu filmy pozostają w dużej mierze stabilne nawet podczas ruchu drona.
8K nie zawsze oznacza to samo
Warto jednak przyjrzeć się bliżej rozdzielczości. Deklarowane 8K przypada na cały obraz 360°. Jeśli później wykadruje się z niego zwykły obraz w formacie 16:9, pozostanie tylko część pierwotnej rozdzielczości.
Widać to przede wszystkim w przypadku drobnych struktur, takich jak drzewa, trawniki czy odległe budynki. Choć pełne wideo 360° zawiera wiele szczegółów, poszczególne kadry są wyraźnie bardziej miękkie niż ujęcia z dobrego drona z kamerą 4K.
Z zoomu cyfrowego również należy korzystać oszczędnie. Im ciaśniejszy kadr, tym bardziej widoczna jest utrata szczegółów.
Dzięki temu podczas lotu nie trzeba kierować kamery na konkretny obiekt. Mogę po prostu przelecieć dronem interesującą trasę, a dopiero później zdecydować o pożądanym kadrze.

Pod światło i w trudnych warunkach oświetleniowych
A1 ujawnia swoje ograniczenia przy dużych różnicach jasności. W scenach o wysokim kontraście jasne obszary mogą być prześwietlone, a w ciemnych partiach obrazu szczegóły mogą ginąć.
Przy słabym świetle daje o sobie znać również stosunkowo niewielki rozmiar sensora. Obraz staje się bardziej miękki, a szum wyraźniejszy. A1 lepiej nadaje się więc do nagrań w świetle dziennym niż do nocnych lotów.

Do tego dochodzą sporadyczne błędy łączenia obrazów. Na styku dwóch obrazów z kamer mogą w niekorzystnych warunkach oświetleniowych pojawić się widoczne krawędzie. Szczególnie bezpośrednie światło słoneczne może powodować wyraźne refleksy, które urywają się nagle na linii łączenia.
A1 nie oferuje profilu kolorów LOG. Osoby, które chcą zaawansowanie korygować kolory w swoich filmach, mają przez to mniejsze pole manewru niż w przypadku niektórych droższych dronów z kamerą.
Oto przykładowe nagranie testowe 360° w 8K. Aby obejrzeć je w 360°, otwórz wideo bezpośrednio w serwisie YouTube.
Odtwórz film w YouTubePóźniejszy wybór kadru
Największa zaleta nagrywania 360° ujawnia się podczas postprodukcji. Filmy można edytować w bezpłatnej aplikacji Antigravity lub na komputerze za pomocą Antigravity Studio.

Mogę tam dowolnie zmieniać kąt widzenia, ustawiać wirtualne panoramowanie kamery i śledzić wybrane obiekty. W ten sposób z jednego lotu można stworzyć kilka zupełnie różnych filmów.
Mogę na przykład najpierw skierować widok do przodu, następnie obrócić go w bok, a na koniec uzyskać ujęcie z góry. Do takich nagrań zwykłym dronem potrzebnych byłoby kilka ruchów kamery, a nawet dodatkowe loty.

Również pionowe filmy na Instagram, TikTok lub YouTube Shorts można tworzyć bezpośrednio z materiału 360°. Orientację można ustawić później.
Edycja jest dość prosta. Osoby, które korzystały już z kamery Insta360, szybko odnajdą się w oprogramowaniu. Trzeba jednak zarezerwować dodatkowy czas na zmianę kadru. A1 wprawdzie sama komponuje ujęcia podczas lotu, ale później trzeba zająć się tym przy komputerze lub smartfonie.

Gaussian Splatting z Antigravity A1
Oprócz typowych ujęć z powietrza chciałem sprawdzić, czy A1 nadaje się również do tworzenia modeli 3D wnętrz. W tym celu przeleciałem dronem przez nowy budynek i wykonałem pełne zdjęcia 360° poszczególnych pomieszczeń.
Wyzwaniem nie było samo nagrywanie, lecz lot. W zamkniętych pomieszczeniach ściany, framugi drzwi i sufity są zawsze blisko. Aby A1 nie hamował ciągle automatycznie, wyłączyłem wykrywanie przeszkód i latałem, kierując się wyłącznie obrazem na żywo w Vision Goggles.
Działało to zaskakująco dobrze. W trybie FPV mogłem powoli przeprowadzać drona przez otwory drzwiowe i rozglądać się we wszystkich kierunkach. Zwłaszcza w poszczególnych pokojach widok dookoła był pomocny, bo nie musiałem cały czas obracać drona, żeby kontrolować otoczenie.
Mimo to trzeba było zachować ostrożność. Śmigła są całkowicie odsłonięte, a gdy wykrywanie przeszkód jest wyłączone, dron nie reaguje automatycznie na ryzyko kolizji. Do takich lotów potrzeba więc wystarczająco dużo miejsca, zabezpieczonego otoczenia i pewnej ręki na kontrolerze.

Ze zdjęć 360° powstaje model 3D
Po locie podzieliłem nagrany film 360° na pojedyncze klatki i utworzyłem z nich zbiór danych do Gaussian Splatting.
Gaussian Splatting to metoda pozwalająca odtworzyć trójwymiarową scenę na podstawie wielu różnych ujęć. Zamiast mozolnie modelować budynek ręcznie, informacje przestrzenne są obliczane na podstawie nagrań.
Dlatego ważne jest, aby uchwycić jak najwięcej perspektyw tego samego otoczenia. Dwie kamery A1 rejestrują jednocześnie ściany, podłogę i sufit, gdy dron porusza się po pomieszczeniu.

Wynik mnie zaskoczył, bo mimo wielu jasnych ścian wygenerowany zestaw danych świetnie nadawał się do Gaussian Splatting. Wnętrza można było zrekonstruować w trzech wymiarach, a następnie oglądać wirtualnie.
Oczywiście taka rekonstrukcja nie zastąpi profesjonalnego skanowania 3D z precyzyjnymi pomiarami. Metoda ta jest jednak interesująca w przypadku wirtualnych spacerów, dokumentowania postępów budowy czy wizualizacji pomieszczeń.
Czas pracy na baterii
Do Antigravity A1 dostępne są dwa różne akumulatory. Standardowy akumulator o pojemności 2.360 mAh pozwala według producenta latać do 24 minut. Większy akumulator o wysokiej pojemności (4.345 mAh) ma zapewniać nawet do 39 minut lotu, zwiększa jednak masę startową do około 291 gramów, przez co A1 należy do klasy C1. W takim przypadku wymagane jest unijne świadectwo kompetencji A1/A3.

Podczas moich lotów ani razu nie miałem wrażenia, że muszę stale kontrolować poziom naładowania akumulatora. Kilka akumulatorów w torbie pozwala bez problemu wybrać się także na dłuższe wyprawy.
Do ładowania Antigravity oferuje hub na maksymalnie trzy akumulatory. Są one ładowane kolejno, a nie jednocześnie.
Nasza ocena
Antigravity A1 zachwycił mnie przede wszystkim wrażeniami z lotu. Po dłuższej przerwie od latania dronem od razu poczułem się jak dawniej. Szczególnie w trybie FPV latanie po okolicy i swobodne rozglądanie się dookoła sprawiają niesamowitą frajdę. Sterowanie jest dziecinnie proste, a właściwości lotne — pierwszorzędne.
Podoba mi się również kompaktowa konstrukcja. Cały sprzęt mieści się w małej torbie na ramię, a dzięki wadze 249 gramów A1 należy do unijnej klasy dronów C0. Czas pracy na baterii także jest zadowalający — w zestawie z trzema akumulatorami spokojnie wystarczy na dłuższą wyprawę.
Dzięki kamerze 360° A1 jest bardziej wszechstronna niż zwykły dron z kamerą, ponieważ kadr można dowolnie wybrać nawet po locie. Trzeba jednak pogodzić się z gorszą jakością obrazu. Przycięcie nagrań 8K do standardowego kadru powoduje widoczną utratę ostrości.
Cena jest wysoka, śmigła nie są osłonięte, a system wykrywania przeszkód ma swoje ograniczenia. Mimo to niechętnie rozstałbym się z A1. Rzadko latanie dronem sprawiało mi aż tyle radości!
Dane techniczne
Dron
- Model
- Antigravity A1
- Klasa drona
- EU C0 (standardowy akumulator) / EU C1 (akumulator o dużej pojemności)
- Masa
- 249 g / 291 g
- Konstrukcja
- Składany quadrokopter
- Maksymalny czas lotu
- 24 minuty / 39 minut
- Maksymalny dystans lotu na jednym ładowaniu akumulatora
- 13 km / 23 km
- Maksymalna prędkość
- 16 m/s (57,6 km/h)
- Tryby prędkości
- Kino, Normalny, Sport
- Maksymalna prędkość wznoszenia
- 8 m/s
- Maksymalna prędkość opadania
- 8 m/s
- Odporność na wiatr
- do 10,7 m/s (poziom 5)
- Maksymalna wysokość startu
- 4.000 m / 3.000 m
- Temperatura pracy
- od -10 °C do 40 °C
- Pozycjonowanie
- GPS, Galileo, BeiDou
- Dokładność unoszenia się
- – Pionowo
- ±0,1 m (wizualnie) / ±0,5 m (GNSS)
- – poziomo
- ±0,1 m (wizualnie) / ±0,5 m (GNSS)
Aparat
- System kamer
- Podwójna kamera typu rybie oko 360°
- Matryca obrazu
- 1/1,28 cala
- Przysłona
- f/2.2
- Rozdzielczość zdjęć
- – 55 MP (10496 × 5248 pikseli)
- – 14 MP (5248 × 2624 piksele)
- Rozdzielczość wideo
- – 8K (7680 × 3840 pikseli) przy 30/25/24 kl./s
- – 5,2K (5248 × 2624 pikseli) przy 60/50/30/25/24 kl./s
- – 4K (3840 × 1920 pikseli) przy 100 kl./s
- – 4K w zwolnionym tempie (3840 × 1920 pikseli) przy 30/25/24 kl./s
- Formaty wideo
- INSV, eksport przez aplikację Antigravity / Studio
- Formaty zdjęć
- INSP, DNG
- Kodeki wideo
- H.264, H.265
- Maksymalna szybkość transmisji wideo
- 170 Mbit/s
- Zakres ISO
- 100–6400
- Czas naświetlania
- – 14 MP
- od 1/8000 do 1/2 sekundy
- – 55 MP
- od 1/8000 do 1/20 sekundy
- Stabilizacja
- Elektroniczna (FlowState)
- Tryby wideo
- Standardowe wideo, zwolnione tempo
- Tryby fotograficzne
- Standardowe zdjęcie, HDR, zdjęcia seryjne, AEB
- Funkcje
- Nagrywanie 360°, niewidoczny korpus drona, późniejsza zmiana kadru, śledzenie obiektów
Czujniki i funkcje lotu
- wykrywanie przeszkód
- Z przodu i od spodu
- Czujniki z przodu
- – Zasięg wykrywania
- 0,5–18 m
- – Pole widzenia
- 93° w poziomie / 104° w pionie
- – Maksymalna prędkość wykrywania
- 12 m/s
- Czujniki dolne
- – Zasięg wykrywania
- 0,3–7,5 m
- – Pole widzenia
- 107° z przodu/z tyłu, 90° z lewej/z prawej
- – Maksymalna prędkość wykrywania
- 6 m/s
- Dodatkowe czujniki
- Czujniki podczerwieni na spodzie
- wykrywanie przeszkód
- W trybie kinowym i normalnym
- Funkcje bezpieczeństwa
- Awaryjne hamowanie, powrót do punktu startu, automatyczne lądowanie
- Automatyczne funkcje lotu
- Sky Path, Sky Genie, Deep Track
- Podwozie
- Wysuwany automatycznie
Pamięć
- Pamięć wewnętrzna
- 20 GB
- Rozszerzenie pamięci
- microSD do 1 TB
- System plików
- exFAT
- Zalecana karta pamięci
- microSDXC UHS-I, V30, A2
Łączność bezprzewodowa
- Transmisja wideo
- OmniLink 360
- Rozdzielczość podglądu na żywo
- 2K przy 30 kl./s
- Maksymalny zasięg transmisji
- – CE (Europa)
- 6 km
- – FCC
- 10 km
- – SRRC
- 8 km
- – MIC
- 4 km
- Częstotliwości transmisji
- 2,4 / 5,1 / 5,8 GHz
- Maksymalna szybkość transmisji
- 30 Mbit/s
- Średnie opóźnienie
- ok. 150 ms
- System antenowy
- 4 anteny, 2T2R
- WLAN
- IEEE 802.11 a/b/g/n/ac
- Bluetooth
- 5.0
- Złącze
- USB-C
Vision Goggles
- Typ wyświetlacza
- Micro-OLED z optyką Pancake
- Rozmiar wyświetlacza
- 1,03 cala na oko
- Rozdzielczość ekranu
- 2560 × 2560 pikseli na oko
- Częstotliwość odświeżania
- 72 Hz
- Pole widzenia
- 90° po przekątnej / 65° w poziomie i pionie
- Rozstaw źrenic (IPD)
- 59–72 mm
- Korekcja dioptrii
- od -5 do +2 dioptrii
- Zaawansowana korekta
- do -8 dioptrii z opcjonalnymi soczewkami korekcyjnymi
- Śledzenie ruchów głowy
- Tak, 360°
- Ekran z przodu
- Tak, do wyświetlania obrazu na żywo
- Real View
- Tak, tryb przezroczystości czarno-biały
- Rozdzielczość obrazu rzeczywistego
- 1088 × 1088 pikseli przy 50 fps
- Pole widzenia Real-View
- 115° po przekątnej
- Nagrywanie ekranu
- MP4, 1600 × 1600 pikseli przy 30 kl./s
- Pamięć wewnętrzna
- ok. 30 GB
- Rozszerzenie pamięci
- microSD do 1 TB
- Obsługiwane formaty odtwarzania
- MP4, MOV, JPG, PNG, INSP, INSV
- Masa
- 340,4 g (bez akumulatora)
- Pojemność akumulatora
- 4.500 mAh (32,85 Wh)
- Czas pracy na baterii
- do 2,5 godziny
- Masa akumulatora
- 175 g
- Zasilanie
- Zewnętrzny akumulator podłączany kablem USB-C–DC
Kontroler Grip Motion
- Rodzaje sterowania
- FreeMotion, FPV
- Obsługa
- Sterowanie gestami jedną ręką
- Elementy sterujące
- Spust, pokrętło, przyciski funkcyjne, przełącznik trybu
- Funkcje
- Start/lądowanie, przyspieszanie, sterowanie kierunkiem, hamowanie awaryjne, zdjęcia/wideo
- Częstotliwość pracy
- 2,4 GHz
- Zasięg połączenia z goglami
- poniżej 10 m
- Pojemność akumulatora
- 2.300 mAh
- Czas pracy na baterii
- ok. 4 godziny
- Czas ładowania
- poniżej 2,5 godziny
- Masa
- 124,3 g
- Wymiary
- 143 × 45 × 72,5 mm
Akumulator i ładowanie
- Technologia akumulatorów
- Litowo-jonowy, 2S
- Napięcie znamionowe
- 7,16 V
- Napięcie końcowe ładowania
- 8,6 V
- Standardowy akumulator
- – Pojemność
- 2360 mAh
- – energia
- 16,9 Wh
- – Waga
- poniżej 67,5 g
- – czas lotu
- do 24 minut
- – Czas ładowania w hubie
- ok. 45 minut
- – czas ładowania w dronie
- ok. 58 minut
- Akumulator o dużej pojemności
- – Pojemność
- 4.345 mAh
- – energia
- 31,1 Wh
- – Waga
- poniżej 108,6 g
- – czas lotu
- do 39 minut
- – Czas ładowania w hubie
- ok. 60 minut
- – czas ładowania w dronie
- około 103 minut
- Temperatura ładowania
- od 5 °C do 45 °C
- Zalecana ładowarka
- Antigravity 65W GaN
- Stacja ładująca
- Do 3 akumulatorów, ładowanie sekwencyjne
- Funkcje stacji ładującej
- Przekazywanie energii między akumulatorami, tryb powerbanku
- Moc wyjściowa stacji ładującej
- do 30 W USB-C PD
- Waga stacji ładującej
- 118,5 g
Pozostałe
- Aplikacja
- Aplikacja Antigravity (Android / iOS)
- oprogramowanie komputerowe
- Antigravity Studio
- Edycja wideo
- Zmiana kadru 360°, klatki kluczowe, śledzenie obiektów, efekty
- Aktualizacje oprogramowania układowego
- Za pośrednictwem aplikacji Antigravity
- Osłony śmigieł
- Brak
- Soczewki kamer
- Wymienny
- Klasa ochrony
- Nie podano certyfikatu IP
- Wymiary po złożeniu
- – Długość
- 141,3 mm
- – Szerokość
- 96,2 mm
- – Wysokość
- 81,4 mm
- Wymiary po rozłożeniu (ze śmigłami)
- – Długość
- 308,6 mm
- – Szerokość
- 382,3 mm
- – Wysokość
- 89,2 mm
- Masa
- – Standardowy akumulator
- 249 g
- – Akumulator o dużej pojemności
- 291 g
Porównanie cen
| Sklep | Cena | Link |
|---|---|---|
| Amazon | 869,00 € | Przejdź do sklepu |
| Antigravity | 869,00 € | Przejdź do sklepu |








Komentarze